Upadłość firm

Strona jest własnością Kancelarii Prawnej FilipiakBabicz
Upadlosc_baner

Upadłość w jednym kraju, respektowana w całej Unii Europejskiej

Zgodnie z wyrokiem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (sygnatura C-116/11), którego podstawę stanowi rozporządzenie Rady WE 1436/2000 (chyba brakuje cyfry), każda forma postępowania upadłościowego rozpoczętego w jednym kraju UE musi być respektowana przez sądy upadłościowe pozostałych państw UE.

Wtórne postępowanie upadłościowe może być wszczęte, ale jego cel musi realizować cel ochronny postępowania głównego.

Źródło: Rzeczpospolita z dnia 27 listopada 2012 roku.

Kongres Prawa Upadłościowego i Naprawczego INSO 2012

 W ubiegły czwartek (8 listopada 2012 roku) odbył się Kongres Prawa Upadłościowego i Naprawczego INSO 2012 organizowany przez Instytut Allerhanda. Temat tegorocznej konferencji brzmiał: Między uniwersalnym postulatem efektywności a podejściem sektorowym: upadłość w budownictwie, drogownictwie, turystyce, transporcie i instytucjach finansowych.

Partner kancelarii FilipiakBabicz dr Patryk Filipiak wygłosił podczas konferencji prelekcję dotyczącą tematyki planowanych zmian do Rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 obejmującego swą regulacją postępowanie upadłościowe w ramach Unii Europejskiej.

Więcej informacji na stornie kongresu kongresu.

Syndyk to profesjonalista

Krótki termin na ustalenie składu masy upadłości i automatycznie stosowanie przepisów nie usprawiedliwiają popełnionych przez niego błędów.

Leasingodawca pozwał syndyka masy upadłości o kwotę 300.000,00 zł, która oddawać ma wysokość utraconych przez niego korzyści. W przedmiotowej sprawie syndyk, w której nie było środków na zapłatę czynszu, zatrzymał w masie upadłości magazyny i linię produkcyjną leasingodawcy, przez co ten nie mógł jej wynajmować. Syndyk uwzględnił również wypowiedzenia umów leasingu.

Sąd pierwszej instancji zasądził wskazaną kwotę, natomiast sąd apelacyjny powództwo oddalił, argumentując, że sprawa nie była oczywista i syndyk miał prawo popełnić błąd.

Sąd Najwyższy (V CSK 405/11) uchylił orzeczenie sądu apelacyjnego do ponownego rozpoznania, stwierdzając, że podstawowym zadaniem syndyka jest ustalenie masy spadku. Tak, jak podnosił syndyk zadanie to wykonuje on na podstawie ksiąg spółki dokumentów bezspornych, lecz nie może dziać się to automatycznie. Przedmioty wzięte w leasing nie należą do upadłej. Pomyłki tej syndyk nie może usprawiedliwiać krótkim, miesięcznym terminem na ustalenie masy upadłości, ponieważ decydując się na objęcie funkcji, jako profesjonalista, wiedział jak trudne czeka go zadanie.

Źródło: Rzeczpospolita z dnia 22 października 2012 roku

Łatwiejsza procedura składania wniosku o upadłość

Z dniem 1 października 2011 roku weszła w życie ustawa z dnia 25 marca 2011 roku o ograniczaniu barier dla obywateli i przedsiębiorców. Dzięki temu przedsiębiorca składający wniosek o upadłość nie będzie już składał odpisu z rejestru, ale oświadczenie nt. danych swojej firmy wraz z klauzulą: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia". Takie sformułowanie zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych wezwań.

Uproszczenie procedury ma przyspieszyć postępowanie upadłościowe, a przez to ułatwić syndykowi kontrolę nad majątkiem dłużnika.

Źródło: Rzeczpospolita z dnia 3 października 2011 roku

Nowe zasady upadłości konsumenckiej

Projekt nowelizacji przepisów o upadłości konsumenckiej znacząco zmienia sposób postępowania z mieszkaniami należącymi do osób ogłaszających upadłość. Do tej pory takie mieszkanie zostawało natychmiast spieniężane, aby uzyskać środki finansowe do zaspokojenia poszczególnych wierzycieli. Prowadziło to jednak to ich sprzedaży po cenach niższych niż rynkowe, a zarazem pozbawiało dłużnika dotychczasowego miejsca zamieszkania.

 Nowe regulacje zakładają możliwość pozostania w zajmowanym lokum pod warunkiem regularnego spłacania zadłużenia według 5-letniego planu przedstawionego przez sąd. W tym czasie dłużnik będzie mógł dokonywać jedynie czynności zwykłego zarządu, nie będzie mógł zatem takiego mieszkania np. sprzedać.

 Co więcej, upadłość będą mogli ogłosić również konsumenci, którzy popadli w niewypłacalność z własnej winy. Kiedy jednak świadomie zaciągną kolejne zobowiązania będąc już w stanie niewypłacalności od razu nastąpi likwidacja ich majątku, łącznie z dotychczasowym miejscem zamieszkania.

Źródło: Rzeczpospolita

Trudność z upadłością konsumencką

Instytut Wymiaru Sprawiedliwości krytycznie ocenił 2 lata funkcjonowania przepisów o upadłości konsumenckiej. Jak wynika z przygotowanego raportu zaledwie 16 z 1236 wniosków o sądowe oddłużenie zostało pozytywnie rozpatrzonych.

 Przyczyn takiego stanu rzeczy wskazuje się co najmniej kilka. Z jednej strony same przepisy prawa niepotrzebnie zawężają krąg dłużników, którzy mogą skorzystać z tej instytucji. Sama procedura jest również niezwykle sformalizowana, o czym dobitnie świadczy fakt, iż 95 proc. wniosków obarczonych jest brakami formalnymi.

 Raport Instytutu oprócz krytycznej diagnozy zawiera również propozycję zmian (m.in. dopuszczenie do procedury dłużników bez majątku, ale z możliwościami zarobkowymi), którymi zajęło się już Ministerstwo Sprawiedliwości.

 Źródło: Rzeczpospolita

Upadły poręczyciel jest dłużnikiem osobistym wierzyciela

W uchwale  z dnia 8 sierpnia 2012 roku (sygn. akt III CZP 42/12) Sąd Najwyższy wskazał, iż odpowiedzialność upadłego, który poręczył spłatę kredytu i zabezpieczył ją hipotekę, jest nieograniczona. Oznacza to, iż wierzyciel może dochodzić swojego długu z całego majątku upadłego, a nie tylko z hipotecznej nieruchomości.

Stan faktyczny omawianej sprawy przedstawiał się następująco. Sąd Rejonowy w Krakowie przedstawił do rozpatrzenie Sądu Najwyższemu następujące pytanie prawne. Czy upadły, który poręczył za zapłatę zobowiązania zaciągniętego przez inny podmiot, obciążając swój majątek hipoteką ustanowioną w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości i nie otrzymując z tego tytułu żadnego świadczenia, powinien zostać uznany za dłużnika osobistego zabezpieczonego wierzyciela w rozumieniu art. 130 ust. 1 ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze? Pytanie powyższe pojawiło się podczas rozpatrywania przez sąd następującego stanu prawnego. Spółka udzieliła poręczenia kredytu udzielonego przez bank innej spółce (wierzyciel), a następnie ustanowiła na rzecz banku umowę hipoteki kaucyjnej jako dodatkowe zabezpieczenie udzielonego kredytu. Rok później Spółka ogłosiła upadłość. Do masy upadłości weszły między innymi nieruchomości, na których ustanowiona została hipoteka zabezpieczająca bankowy kredyt. Syndyk zażądał, żeby uznać za bezskuteczne obciążenie majątku upadłego hipoteką. Argumentował, że upadły nie jest dłużnikiem osobistym banku. Żądanie powyższe zostało oparte na art. 130 ust. 1 prawa upadłościowego i naprawczego, zgodnie z którym sędzia komisarz na wniosek syndyka uzna za bezskuteczne w stosunku do masy upadłości obciążenie majątku upadłego hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym lub hipoteką morską, jeżeli upadły nie był dłużnikiem osobistym upadłego wierzyciela, a obciążenie to zostało ustanowione w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości i w związku z jego ustanowieniem upadły nie otrzymał żadnego świadczenia.

W badanej sprawie Sąd Najwyższy uznał, iż upadły jest dłużnikiem osobistym banku. Sąd Najwyższy stwierdził, że upadły, który udzielił poręczenia i zabezpieczył wykonanie tego zobowiązania, ustanawiając hipotekę, jest dłużnikiem osobistym zabezpieczonego wierzyciela. Nie budzi wątpliwości, że poręczyciel odpowiada osobiście za zobowiązanie, odpowiada za swój dług – uzasadniał Dariusz Zawistowski, sędzia sprawozdawca. – W momencie udzielenia poręczenia osoba staje się dłużnikiem osobistym wierzyciela – wyjaśnił sędzia Sądu Najwyższego.

 Źródło: Rzeczpospolita z dnia 17 sierpnia 2012 r.

Przedsiębiorca, który zgłasza wniosek o upadłość, ma prawo wystąpić o zwolnienie z kosztów sądowych

Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 15 maja 2012 r. uznał, że art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze w zakresie, w jakim dotyczy dłużników będących spółkami z ograniczoną odpowiedzialnością, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 konstytucji.

Opłata stała od wniosku o ogłoszenie upadłości wynosi 1.000 zł, ale w omawianej sprawie spółka nie była w stanie ponieść takiego wydatku. Spełniała jednak przesłanki do ogłoszenia upadłości i jej władze zgłosiły wniosek. Sąd upadłościowy we Wrocławiu odmówił zwolnienie z kosztów, co było równoznaczne z odrzuceniem wniosku. W uzasadnieniu wskazał na art. 32 Prawa upadłościowego i naprawczego, które bezwzględnie zabrania przedsiębiorcom – dłużnikom w postępowaniu upadłościowym możliwości ubiegania się o zwolnienie z opłaty sądowej. W zażaleniu do sądu okręgowego spółka wskazała, iż odmowa pozbawiła ją prawa do sądu. Zastrzeżenia te podzielił sąd okręgowy i zwrócił się z nimi do Trybunału Konstytucyjnego.

Trybunał stwierdził, że w art. 32 ust. 1 ustawy prawo upadłościowe i naprawcze ustawodawca ograniczył w sposób arbitralny prawo do sądu w pewnych sytuacjach, znosząc możliwość uzyskania zwolnienia dłużnika - wnioskodawcy od opłaty sądowej od wniosku o ogłoszenie upadłości. Zakwestionowany przepis ustawy "zmusza sąd upadłościowy do zwrotu nieopłaconego wniosku dłużnika o ogłoszenie upadłości bez merytorycznego rozpatrzenia (art. 28 ust. 1 prawa upadłościowego i naprawczego), nawet gdyby sąd ten dostrzegał oczywistą zasadność takiego wniosku. Oznacza to, że chociaż droga sądowa w omawianym postępowaniu jest formalnie otwarta dla każdego, a podjęcie postępowania nawet nakazane (art. 21 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze), to podmioty znajdujące się w warunkach wskazanych w art. 103 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nie mogą zrealizować swego prawa (i obowiązku jednocześnie)". Z tego względu Trybunał orzekł o niezgodności z Konstytucją omawianego przepisu.

Niniejszy wyrok nie zmienia brzmienia przepisu art. 32 ust. 1 ustawy. Trybunał zwrócił uwagę, że w rezultacie niniejszego, zakresowego wyroku nie zostało usunięte ryzyko niekonstytucyjności art. 32 ust. 1 ustawy w zakresie dotyczącym pozostałych podmiotów będących dłużnikami, którzy, zgodnie z ustawą, są zobowiązani do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości i ubiegają się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazane wyżej skutki wyroku wymagają niezwłocznej interwencji ustawodawcy, który, jeśli zdecyduje się na odrębne od zasad ogólnych, wynikających z ustawy o kosztach, uregulowanie zwolnienia od kosztów sądowych dłużnika w postępowaniu upadłościowym, winien to uczynić z uwzględnieniem wymogów konstytucyjnych.

 sygnatura akt: P 11/10

Źródło: Rzeczpospolita z dnia 16 maja 2012 roku

Upadłość układowa Hydrobudowy Polska S.A.

11 czerwca 2012 roku Sąd Rejonowy w Poznaniu postanowił o ogłoszeniu upadłości Hydrobudowy Polska z możliwością zawarcia układu. Wierzyciele mają teraz trzy miesiące na zgłoszenie swoich wierzytelności. We wniosku o ogłoszenie upadłości Spółka zgłosiła swoje zadłużenie na łączną kwotę 1,23 mld zł i zaproponowała dwa warianty układu.

Ponadto Sąd rozpoznaje wnioski o ogłoszenie upadłości układowej PBG i Aprivii.

Wniosek o upadłość należy złożyć nawet wówczas, gdy termin już minął

Naczelny Sąd Administracyjny orzekał niedawno w kwestii konieczności złożenia wniosku o upadłość przez członka zarządu spółki, który objął swoją funkcję w momencie, gdy kondycja przedsiębiorstwa od dłuższego czasu była bardzo trudna. Przyczyną orzekania była skarga byłego prezesa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, którego fiskus obarczył odpowiedzialnością za długi podatkowe spółki, którą kierował.

 Zdaniem skarżącego objął on swoją funkcję w momencie, w którym kondycja finansowa spółki od dłuższego czasu wymagała złożenia wniosku o upadłość. W związku z tym termin na złożenie ww. wniosku zaczął biec i minął zanim wszedł on do zarzadu spółki, dlatego też nie powinien on ponosić odpowiedzialności za jej zobowiązania. Fiskus, a za nim NSA, stwierdzili natomiast, iż każdy następny obejmujący tę funkcję członek zarządu obowiązany jest zapoznać się z sytuacją finansową spółki i złożyć - w razie konieczności - wniosek o ogłoszenie upadłości.

Sygn. akt: II FSK 587/10

Źródło: Rzeczpospolita z dnia 2 listopada 2011 roku